HELLAS PUT WEER UIT TALENTENTEAM

Na de nederlaag tegen titelkandidaat VOC moeten de handbalsters van Hellas zich weer opladen voor de belangrijke uitwedstrijd tegen DSS in Heemskerk.

Op papier is de ploeg van trainer/coach Joris Witjens favoriet tegen de hekkensluiter van de eredivisie.

Hellas kan niet beschikken over Denise Maquelin en Angelique van Duijvenbode.

Coach Witjens zal opnieuw moeten putten uit het talententeam.

,,Een groot deel van het eerste heeft na de oorwassing op zondag met het opleidingsteam weer gespeeld. Dat ging heel goed, want we klopten de nummer twee Hercules. Dat geeft veel vertrouwen voor de partij tegen DSS.”

 

AD/HC/PETERLOTMAN

 

BEJUBELD EN VERGUISD

DE GRILLIGE LOOPBAAN VAN TOPHANDBALSTER MAURA VISSER

 

Den Haag – De beste handbalster van Nederland en niet in het Nederlands team. Gelouterd in Europa en geen Oranje tijdens het EK. De Haagse Maura Visser, bejubeld en verguisd. Een topsporter die alles uit de kast haalt om te winnen. Hard voor zichzelf en nietsontziend voor anderen. Een portret van een gedreven sportvrouw via een aantal steekwoorden.

 

HET BEGIN

Maura Visser (29) begon bij Hellas in Den Haag, waar moeder Ingrid en vader Maarten in het eerste team handbalden.

,,Ik ben op mijn vijfde jaar begonnen. Mijn broertje Tommie en ik liepen altijd op Hellas rond door mijn ouders. Tot mijn negentiende heb ik bij Hellas gespeeld. Het was voor mij mijn tweede huis, familie, omdat we hele weekenden daar doorbrachten. Een gezellige club en ik heb er veel prijzen behaald.”

 

DE OVERSTAP

Vanwege het ontbreken van een klik met trainer Van der Wel vertrok Visser naar rivaal Quintus. Dat was not done en veroorzaakte de nodige opschudding.

,,Ik ging naar de concurrent en heb daar twee topjaren gehad met trainer René Romeijn. Een superteam met een geweldige sfeer. We wonnen alles wat er te winnen viel. Veel Europa Cup gespeeld met een afgeladen VanderVoorthal. Een periode die ik nooit zal vergeten.”

 

HET BUITENLAND

De ambitieuze Visser was klaar voor haar grote doorbraak in het buitenland.

,,Op mijn 21ste waagde ik de stap. Ik studeerde in die zomer af aan de  sportacademie. Dat doel had ik mezelf gesteld: eerst mijn studie afmaken. Toen voelde ik me vrij om te gaan. In 2007 ging ik aan de slag bij Horssens HK, een club op het hoogste niveau in Denemarken. Ik was nog geen zes weken daar toen het noodlot toesloeg.”

 

DE BLESSURE

Visser brak haar kuitbeen en belandde in de zwaarste periode van haar handballoopbaan.

,,Ik was nooit geblesseerd geweest. Zat alleen in een land waar ik de taal niet beheerste. Kon me de eerste zes maanden alleen op het revalideren concentreren. Zó moeilijk, dat ik momenten kende waarop ik dacht: dit wil ik niet meer, ik ga terug naar huis. Maar ik heb doorgevochten. Ik laat me niet kennen. Daar ben ik sterker door geworden.”

 

HET SUCCES

Het tweede seizoen was voor de mentaal gerijpte Visser succesvoller.

,,Ik voelde me fit en kreeg mijn vorm te pakken. We eindigden in de middenmoot. Ik maakte in 2009 de overstap naar KIF Vejen, de nummer drie van Denemarken. Speelde Europa Cup en het jaar erop zelfs in de finale tegen de Champions League winnaar Buducnost Podgorica. Een indrukwekkende sfeer in Montenegro.”

 

DE BUNDESLIGA

Na nog twee seizoenen bij Kolding verdiende Visser een transfer naar HC Leipzig, de recordhouder Duitse titels.

,,We wonnen de Duitse beker. Jammer genoeg misten we de titel, omdat Thuringer HC te sterk was. Helaas is dat avontuur plotseling afgebroken. Ik kan en mag daar contractueel niets over zeggen. Het waren drie intensieve jaren. Leipzig is een club waar de druk hoog is. Ik zal de stad en de vereniging missen. Ik was in vorm en speelde op hoog niveau, maar het is tijd om te gaan. In de topsport geldt, dat waar een deur sluit, gaat een andere deur open.”

 

HET NEDERLANDS TEAM

Maura Visser en Oranje blijkt geen gelukkig huwelijk. Tijdens het WK 2011 in Brazilië gaat het mis. De echte reden komt nooit boven tafel. Een verzoenend gesprek met bondscoach Henk Groener blijft uit. Pogingen de beste handbalster terug in Oranje te krijgen, mislukken.

,,Ik heb aangegeven dat ik graag in het Nederlands team wil spelen. Daarop kwam geen reactie van de bondscoach. Zolang ik op het hoogste niveau handbal en het geen 2016 is, blijf ik hopen op de Olympische Spelen. Rio is voor mij nog steeds een optie.”

 

DE HOOGTEPUNTEN

Visser won landstitels, bekers, supercups, speelde Champions League en in Oranje. Een prijzenkast om trots op te zijn.

,,Dat zijn de momenten waarop je beseft waarvoor je het allemaal doet. Hard trainen, opofferingen, je veel zaken ontzeggen. Maar het is het waard, want je krijgt er veel voor terug. Het bereiken van doelen die je jezelf hebt gesteld, is ongelofelijk mooi. Dat voelt als een bevestiging. Daar draait topsport om en daarom is het zo moeilijk het lang vol te houden.”

 

DE DIEPTEPUNTEN

De gelouterde handbalster kende ook haar mindere momenten. Tegenslagen die ze met haar tomeloze energie overwon.

,,Het terug knokken na blessures. Breuk kuitbeen, kraakbeen afgebroken in de knie, neus gebroken, middenhandsbeentje gebroken. Zwaar zijn de momenten dat je ver weg bent van je familie en vrienden. Dat je graag langs zou gaan voor een knuffel of een goed gesprek. Daar heb ik het moeilijk mee gehad, maar heb me daar altijd overheen geknokt.”

 

DE TOEKOMST

Visser is inmiddels aangetrokken door de Deense topclub Viborg. De eerste wedstrijd tegen Aarhus (27-25 winst) gaf zij met zes doelpunten en een serie assists direct haar visitekaartje af.

,,Een mooie club om voor te spelen. Ik heb het meteen al naar mijn zin bij Viborg. Heb weer plezier in de trainingen. Ben dus positief gestemd over de rest van het seizoen. In de zomer willen Philipp en ik dan bekijken waar we samen weer onze sport kunnen beoefenen. Zodat we weer kunnen samenwonen. Waar is nog een vraagteken.”

In de afgeroomde Nederlandse competitie heeft de topspeelster niets te zoeken.

,,Nederland is voorlopig geen optie. Handbal is in Nederland een hobby sport. In Duitsland en Denemarken is het professioneel. Ik weet niet of ik ooit ga handballen in Nederland. Wonen, ja graag. Ik heb er veel vrienden met wie het contact is gebleven. Maar handballen zie ik niet snel gebeuren.”

 

PASPOORT

 

Naam : Maura Visser

Geboortedatum: 1 juni 1985 in Den Haag

Woonplaats: Leipzig

Beroep: Profhandbalster; afgestudeerd HALO

Burgerlijke staat: Samenwonend met Philipp Pentke, keeper bij Chemnitzer FC

Clubs : Hellas, Quintus, Horsens HK, KIF Vejen, Kolding (alle drie Denemarken), HC Leipzig, Viborg.

Prijzen: Landstitel, Beker, Supercup, Champions League, 122 interlands

 

 

AD/PETER LOTMAN

HELLAS RICHT ZICH AL OP NACOMPETITIE

Coach Neso Saponjic van Hellas kan zaterdag tegen Aristos niet over een volledig fitte ploeg beschikken.

Kevin Hendriks, Pim van Starrenburg en Wessel Coster kampen met fysieke ongemakken. Jeff Zevenbergen, Kevin Kersten en Norbert Laernoes zijn daarentegen wel inzetbaar, maar nog niet op volle kracht.

Saponjic: ,,We willen niks forceren, want de play-offs zijn voor ons straks het belangrijkste. Dan moeten alle spelers weer topfit zijn. Daar richten wij ons op.”

Het duel begint in Amsterdam om 20.45 uur.

 

AD/HC/PETERLOTMAN

HELLAS MIST STRIJDLUST

VIJF REDENEN VOOR KANSLOOS VERLIES TEGEN TITELKANDIDAAT VOC

 

Den Haag – De handbaltopper tussen Hellas en het Amsterdamse VOC leek vooraf een mooi affiche. Twee teams die techniek en tactiek hoog in het vaandel hebben staan. Het werd voor de toeschouwers een enorme deceptie. De Haagse ploeg van coach Joris Witjens was met 15-32 kansloos. Vijf redenen waarom Hellas het duel nooit kon winnen.

 

  1. STRIJDLUST

Het verschil in strijdlust tussen de beide ploegen was te groot. De thuisclub begon lauw aan de partij. VOC startte furieus. Binnen drie minuten was het 0-4. Toen al werd duidelijk dat Hellas een lastige avond tegemoet ging. Titelkandidaat VOC knokte voor elke bal, ging de strijd in de verdediging aan en straalde uit dat het de partij wilde winnen. Hellas stond erbij, keek ernaar en liet het allemaal gebeuren. Er zat geen enkel venijn in de ploeg.

 

  1. MENTALE INSTELLING

Coach Witjens nam direct zijn eerste time-out en probeerde met gespierde taal zijn vrouwen op te peppen. Uit de lichaamstaal van de speelsters bleek duidelijk dat de harde woorden van hun oefenmeester deze avond niet aan ze besteed waren. Het bleef lusteloos en bij 4-13, in de twintigste minuut, probeerde de woedende Witjens met zijn tweede intermezzo het tij alsnog te keren. Het bleek vergeefse moeite. Witjens na afloop: ,,Het was alsof ik tegen een muur stond te praten. Niks drong tot ze door. Ik ben echt boos, omdat de bereidheid om te knokken ontbrak.”

 

  1. TREFZEKERHEID

Hellas miste veel kansen. Dat was geen pech, maar vooral het ontbreken van scherpte. In de eerste helft al bleven drie strafworpen onbenut. Na de rust werd er zelfs een strafworp afgekeurd vanwege voetfout. Dat mag op dit niveau niet gebeuren. Pingelspecialist Angelique van Duijvenbode zat met een schouderblessure aan de kant. Maar er moeten toch meer speelsters zijn bij Hellas die vanaf de zeven meter kunnen scoren. Niet dus en dat brak de thuisclub flink op. Ook vanuit de hoeken en vanaf de cirkel kwam er te weinig gevaar. De kansen die er ontstonden, werden onzorgvuldig afgerond.

 

  1. AFHANKELIJKHEID

Hellas is sterk afhankelijk van spelbepaalster Talisa Groen. Zij zet normaal gesproken de lijnen uit, jaagt de ploegt aan, bepaalt het tempo en scoort zelf ook nog makkelijk. Als zij een keer niet haar topvorm haalt, zoals zaterdag, valt het team ver terug. Dat mag Groen niet worden verweten, want ook zij mag eens een keer een mindere avond hebben. Bij VOC zijn er meerdere speelsters die de kar kunnen trekken. De onvermoeibare Rachel de Haze, de slimme Lindsey Schrekker, de snelle en doeltreffende Michelle Goos, de bikkelende Charis Rozemalen. In het jeugdige Hellas ontbreken vooralsnog die ervaren en gedreven speelsters.

 

  1. TECHNISCHE FOUTEN

Hellas traint minimaal vijf keer in de week. Techniek, tactiek, kracht, alles komt aan bod. Daarom was het verwonderlijk, dat de speelsters geen kans zagen over drie meter elkaar de bal in de handen te spelen. Tientallen keren vloog de bal over de zijlijn, belandde op de voeten of werd gewoon in de handen van de tegenpartij gespeeld. Assistent-coach Wessel Stet, die direct na afloop de ontgoochelde Witjens als woordvoerder verving: ,,Schrikbarend dat balverlies. Ik wist niet dat het zó slecht kon. Veel werk te doen de komende tijd.”

 

Doelpunten Hellas: Talisa Groen (3), Shantella Smid (3), Kelly Kersten (3), Kelly de Vette (2), Babette van Arem, Abbey Hendriks, Paula Berest en Michelle Favre.

Bij VOC was Rachel de Haze met tien doelpunten de grote aanjaagster. Michelle Goos was vijfmaal succesvol.

Scheidsrechters: Laurens van Kessel en Jos Markus hadden geen enkele moeite met het duel. Het krachtsverschil tussen beide ploegen was te groot om het echt lastig te maken. Ze bleven geconcentreerd tot het einde en marchandeerden niet. Prima gefloten!

 

‘WE HALEN NOG GENOEG PUNTEN’

 

Door het verlies tegen VOC is Hellas in de gevarenzone terecht gekomen. In plaats van een plek bij de beste zes in de kampioenspoule dreigt een plaats in de degradatiegroep. Het doemscenario van vorig seizoen, toen interimcoach Nico Stet de ploeg op de valreep in de eredivisie hield, komt angstig naderbij. ,,Dat zou vreselijk zijn, maar zo ver komt het niet. We halen nog genoeg punten,” aldus coach Witjens.

Stand eredivisie: Dalfsen 12-24, VOC 12-22, DOS 13-17, Quintus 12-16, Venlo 13-12, V&L 13-11, Hellas 12-9, E&O 13-7, SEW 12-6 en DSS 12-0.

 

AD HAAGSCHE COURANT/Peter Lotman